Chcesz dowiedzieć się nieco więcej o Kraju Kwitnącej Wiśni?
W tym artykule przedstawiamy listę – choć nie wyczerpującą – kilku ikonicznych symboli Japonii. Oczywiście sprowadzenie japońskiego kraju tylko do tych 10 japońskich symboli byłoby dużym uproszczeniem, ale to doskonała baza, aby wzbogacić swoją wiedzę ogólną i zabłysnąć w towarzystwie.
Warto wiedzieć, że rozmiar Japonii jest odwrotnie proporcjonalny do jej bogactwa kulturowego, więc jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym wspaniałym kraju, koniecznie przeczytaj inne artykuły na naszym blogu o Japonii.
Miłej lektury!
1. Japońska flaga
Czerwony okrąg na białym prostokącie. Flaga Japonii należy do najbardziej rozpoznawalnych na świecie. Choć z pozoru prosta, ten symbol narodowy kryje w sobie głębokie znaczenie oraz historię przypominającą legendę.
Po japońsku flaga ta nosi nazwę hi no maru, co oznacza „słoneczny krąg”. Biały kolor reprezentuje czystość, a czerwony okrąg – jak łatwo się domyślić – słońce.
Według legendy buddyjski mnich podarował słoneczną tarczę cesarzowi Japonii, który był wówczas uważany za potomka bogini słońca, Amaterasu.
Pierwsze użycie japońskiej flagi datuje się na 701 rok, jednak dopiero 13 sierpnia 1999 roku została ona oficjalnie uznana za symbol narodowy.
2. Góra Fuji
Położona na największej wyspie japońskiego archipelagu, ta wulkaniczna góra jest najwyższym punktem kraju (3776 metrów n.p.m.).
Łatwo rozpoznawalna dzięki swojemu stożkowatemu kształtowi i ośnieżonemu szczytowi, góra Fuji jest bardzo popularnym celem turystycznym. Można wybrać się na jej zdobycie (nawet jeśli nie jesteś doświadczonym wędrowcem) lub po prostu podziwiać otaczający ją krajobraz. Ostatnia erupcja tego wulkanu miała miejsce w 1707 roku i trwała około dwóch tygodni. Dziś góra jest nadal aktywna.
👉 Chcesz zaimponować znajomym? Odkryj 10 ciekawostek o górze Fuji!
Ta góra o wyjątkowym pięknie od zawsze fascynowała japoński lud oraz artystów, w tym malarza Hokusai, który stworzył całą serię drzeworytów poświęconych górze Fuji. Projekt ten, znany jako Trzydzieści sześć widoków na górę Fuji, zaowocował między innymi słynnym obrazem Wielka fala w Kanagawie.
3. Kwitnące wiśnie
Każdego roku, na początku wiosny, ulice i parki japońskich miast przybierają piękny, jasnoróżowy odcień. To idealny moment na spacer i podziwianie kwitnących wiśni (sakura po japońsku).
Ich kwitnienie to prawdziwe wydarzenie świętowane w całym archipelagu. W gronie rodziny lub przyjaciół Japończycy tłumnie odwiedzają parki, aby piknikować i pić sake pod kwitnącymi drzewami. Tradycja ta nosi nazwę Sakura Ohanami, co oznacza „kontemplację kwiatów wiśni”.
4. Sushi
Słysząc słowo sushi, prawdopodobnie masz przed oczami wieczór przed filmem lub w towarzystwie przyjaciółek z tacą sushi zamówioną z pobliskiej japońskiej restauracji. 😉
Ta japońska potrawa na bazie ryżu i surowej ryby cieszy się ogromną popularnością, jednak sushi, które znamy, znacznie różni się od tego z Japonii. Choć błędnie uważane za główny symbol kuchni japońskiej, w Kraju Kwitnącej Wiśni jada się je okazjonalnie, mimo że można je znaleźć wszędzie (w restauracjach, konbini, supermarketach…).
Na Zachodzie sushi, które zazwyczaj jemy (kulka ryżu przykryta cienkim plastrem surowej ryby), to w rzeczywistości nigiri-sushi, jedna z pierwszych wymyślonych form sushi.
W Japonii słowo sushi oznacza cały zestaw dań składających się z octowego ryżu i surowej ryby, owoców morza lub warzyw. Istnieje prawie osiem różnych form sushi. Oczywiście tradycja nakazuje, aby sushi jeść za pomocą pałeczek, a nie widelca. Ale trzeba jeszcze wiedzieć, jak używać japońskie pałeczki!
5. Gejsze
Gejsze są ucieleśnieniem elegancji i japońskiego wyrafinowania. Kobiety te poświęcają swoje życie tradycyjnym japońskim sztukom, takim jak taniec, śpiew, poezja, układanie kwiatów czy mistrzowska gra na tradycyjnych instrumentach.
Zresztą dosłowne znaczenie terminu gejsza to „osoba zajmująca się sztuką”.
Zawód gejszy polega na oferowaniu swojego czasu i talentów w celu zabawiania zamożnych klientów podczas przyjęć lub pokazów. Wbrew powszechnym przekonaniom, gejsze w żadnym wypadku nie są prostytutkami. Muszą wykazywać się ogromną wiedzą ogólną i perfekcyjnie opanować sztukę konwersacji.
Aby zostać gejszą, trzeba rozpocząć szkolenie w bardzo młodym wieku, a ta długa nauka często wiąże się z poświęceniem dzieciństwa i marzeń o założeniu rodziny.
6. Sumo
Uważani za półbogów, zapaśnicy sumo cieszą się w Japonii wielkim szacunkiem. Ten japoński sport walki liczy sobie wiele stuleci; po raz pierwszy wspomniano o nim w pismach z 712 roku.
Zapaśnicy nazywani są rikishi – określenie sumotori jest powszechne za granicą, ale rzadziej używane w samej Japonii.
Zasady walki sumo są proste: należy wypchnąć przeciwnika poza okrąg (dohyô) lub sprawić, by jakakolwiek część jego ciała, poza podeszwami stóp, dotknęła ziemi.
Przed walką zapaśnicy wykonują rytuał przygotowawczy, który polega na odpędzaniu złych duchów i imponowaniu przeciwnikowi morderczymi spojrzeniami, klaskaniem w uda i ceremonialnymi gestami. Rytuał ten zazwyczaj trwa dłużej niż sama walka.
7. Samuraje
Ilustracja na podstawie legendy o Yasuke (pierwszym czarnoskórym samuraju w Japonii).
Dzięki swojemu charakterystycznemu hełmowi i katanie, samuraj jest ikoniczną postacią Japonii, rozpoznawalną na całym świecie.
Ci dawni japońscy wojownicy kształtowali historię kraju aż do początku epoki Meiji (1868-1912), która przyniosła ich kres.
Termin „samuraj” pochodzi od czasownika saburau, co oznacza „służyć” i odnosi się do wojownika na usługach pana, czyli daimyō.
Samuraj odbierał surowe wykształcenie i musiał przestrzegać kodeksu honorowego, bushido. Musiał być wierny i nieustraszony, ale także wykształcony i wyrafinowany.
8. Maneki neko
Japoński termin maneki neko oznacza „kota, który zaprasza”.
Jeśli byłeś już w Japonii, z pewnością widziałeś tę figurkę kota przy wejściu do sklepów, restauracji lub w prywatnych domach. Kot przedstawiony jest w pozycji siedzącej, z jedną lub dwiema uniesionymi przednimi łapami i sympatycznym uśmiechem.
To tradycyjny japoński talizman, który ma przyciągać szczęście, pomyślność i bogactwo swojemu właścicielowi. Znajdź swojego, przeglądając naszą kolekcję maneki neko!
Z maneki neko wiąże się wiele wspaniałych historii i legend dotyczących jego pochodzenia. Aby je poznać, zapraszamy do lektury naszego artykułu o Maneki neko, japońskim kocie przynoszącym szczęście.
9. Świątynie
W Japonii dwie główne religie współistnieją w harmonii: buddyzm i shintoizm. W związku z tym istnieją dwa główne typy obiektów religijnych: świątynie buddyjskie i chramy shintoistyczne.
Shintoizm, rdzenna religia Japonii, narodził się z połączenia animizmu i szamanizmu. Kult ten opiera się na czczeniu sił natury i kami, czyli „bóstw” lub „duchów” obecnych wszędzie: w lesie, na szczycie góry czy pod wodospadem. Każdy chram jest zazwyczaj poświęcony jednemu bóstwu. Przy wejściach do chramów znajdują się komainu – posągi lwów zaprojektowane tak, by odpędzać złe duchy. Oficjalnie na terenie Japonii zarejestrowano 79 000 chramów shintoistycznych.
Buddyzm został sprowadzony z Chin i Korei, pojawiając się w Japonii między V a VI wiekiem. Religia ta podąża za naukami Buddy (sanskrycki termin oznaczający „przebudzony”) i prowadzi ludzi na duchowej ścieżce wiodącej do Oświecenia. Na całym archipelagu znajduje się ponad 77 000 świątyń buddyjskich, z których niektóre wpisane są na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
10. Duch Zen
Zen to przede wszystkim odłam buddyzmu – tak jak katolicyzm jest odłamem chrześcijaństwa – jednak Japończycy tak bardzo przyswoili zasady buddyzmu zen, że stanowi on serce japońskiej duchowości i estetyki.
Ducha Zen można odnaleźć w wielu formach sztuki, takich jak ceremonia parzenia herbaty, układanie kwiatów, kaligrafia, a nawet sztuki walki.
Najbardziej oczywistym przykładem dla obcokrajowca może być japoński ogród zen. Ogród ten to przestrzeń spokoju i medytacji, w której człowiek i natura utrzymują harmonijną relację.
